Συναισθηματικό φαγητό:Τι μου συμβαίνει;

 

Σου θυμίζει κάτι η παραπάνω εικόνα; Αν ναι,τότε έχεις βιώσει το συναισθηματικό φαγητό και ξέρεις πόσο άσχημα σε κάνει να αισθάνεσαι και πόσο δύσκολο είναι να ξεφύγει από αυτόν τον φαύλο κύκλο.Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, να εξηγήσουμε πρώτα τι είναι το συναισθηματικό φαγητό.Στην ουσία αυτό που κάνουμε είναι να πνίξουμε τα συναισθήματα μας με την κατανάλωση φαγητού συνήθως τρώγοντας πέρα από το σημείο που έχουμε χορτάσει. Αυτό έχει αρνητικά αποτελέσματα γιατί ενω στην αρχή υπάρχει η αίσθηση πληρότητας και ευχαρίστησης καταλήγουμε να αισθανόμαστε ντροπή για τον εαυτό μας και για όλη την "άχρηστη" και θερμιδοφόρα ποσότητα που καταναλώσαμε.

Το κυριότερο χαρακτηριστικό του συναισθηματικού φαγητού είναι ότι τρώμε χωρίς να πεινάμε και ότι θα φάμε γλύκα ή αλμυρά σνακ και όχι για παράδειγμα καροτάκι και αγγουράκι τα οποία φαντάζουν τα χειρότερα σνακ στον κόσμο ή θα τα φάμε αυτά και μετά θα ασελγήσουμε σε τούρτα σοκολάτα μη αντέχοντας άλλο.Δυστυχώς αυτή η συνήθεια δεν έχει να κάνει με το αν είσαι αδύνατος ή έχεις παραπάνω κιλά ούτε με το πόσο πεινάς ή όχι. Έχει να κάνει με το πως βλέπεις τον εαυτό σου, το πόσο καλά είσαι και νιώθεις, τους τρόπους που ξεσπάς στις στρεσογόνες καταστάσεις και τα όρια που επιβάλεις στον εαυτό σου.

Σκέψου πόσες φορές στάθηκες μπροστά στον καθρέφτη ή ακόμα χειρότερα είδες μια πιο αδύνατη από σένα και είπες "αν έχανα 5 κιλά  θα ήταν τέλεια" και μες στη μέρα πήρες μια σοκολάτα από το περίπτερο ή έφαγες ένα βουνό από σνακ μπροστά στην τηλεόραση. 

Σκέψου πόσες φορές "χάλασες" την δίαιτα και είπες τώρα που το έκανα πάει τελείωσε και σταμάτησες να προσπαθείς να τρως καλά εξαιτίας αυτού.
Μπορείς να θυμηθείς ποια ήταν η τελευταία φορά που δεν σκέφτηκες τίποτα αρνητικό για το σώμα σου και τον εαυτό σου; Που σου άρεσες έτσι όπως είσαι;(δεν δέχομαι ως απάντηση όταν ήμουν 3 ή όταν δεν έτρωγα και είχα φτάσει τα x κιλά και ήσουν σαν σκελετός).

Άρα, ένα από τα αρχικά θέματα που πρέπει να λύσουμε είναι ή αυτοεκτίμηση και η αυτοπεποίθηση μας. Είμαστε όλες και όλοι διαφορετικοί και όμορφοι,η αλήθεια είναι ότι πάντα θα υπάρχουν άλλοι που θα είναι πιο όμορφοι,πιο έξυπνοι,πιο κοινωνικοί,πιο πλούσιοι από σένα και από μένα. Όπως και το αντίθετο. Είτε έτσι,είτε αλλιώς,αυτό δεν θα πρέπει να μας επηρεάζει αρνητικά,μόνο για να μας κάνει καλύτερους ως ανθρώπους.

Έπειτα, όποτε σου έρχεται αυτή η τάση για φαγητό καλό είναι να ρωτάς τον εαυτό σου "Γιατί τρώω;" ή "Γιατί θέλω να φάω;" Αν η ειλικρινής απάντηση είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από το πεινάω,τότε πρέπει να κάτσεις και να σκεφτείς για λίγο τι είναι αυτό που σε οδήγησε σε αυτή τη λύση. Έγινε κάτι σήμερα; Υπάρχει ήδη μια κατάσταση που σε στεναχωρεί/αγχώνει; Προσπάθησε να ακούσεις τον εαυτό σου, γράψε τις σκέψεις σου, καθάρισε τον χώρο σου(πίστεψε με,βοηθάει!),απασχόλησε το μυαλό σου και θα δεις ότι η ανάγκη για φαγητό θα σβήνει όταν ικανοποιείς το μυαλό σου με άλλα πράγματα.

Για να σταματήσουμε το συναισθηματικό φαγητό έχουμε έναν μεγάλο σύμμαχο, τον εαυτό μας. Εκτός του ότι έχουμε δύναμη που ούτε να φανταστούμε μπορούμε άμα τον ακούσουμε θα καταλάβουμε πολλά πράγματα.

Επομένως, κλείσε την τηλεόραση, χόρεψε, κοιμήσου, γυμνάσου,δυνάμωσε την μουσική, θα δείς οτι οι σκέψεις σου θα ηρεμήσουν και θα μπορείς να σκεφτείς καθαρά. Μην βιάζεσαι για τίποτα και ην ξεχνάς να αγαπάς εσένα.