Αφιέρωμα :οι "φίλοι" που μας πληγώνουν

Πέμπτη σήμερα και είπα επιτέλους να ασχοληθώ με ένα θέμα που βασανίζει την κάθε μια  από εμάς. Την φιλία. Τώρα θα μου πεις γιατί να βασανίζει; Αφού η φιλιά είναι ωραία ,άμα δεν έχεις φίλους δεν έχεις τίποτα κτλ .Αρχικά να ξεκαθαρίσω ότι φίλος μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε, από τον αδελφό σου και τη μαμά σου μέχρι τον σκύλο σου(ναι έκανα και κάνω παρέα με τα σκυλιά μου, τώρα που είναι καλοκαίρι πάμε και για μπάνιο άμα λάχει).

Τότε που είναι το βάσανο; Είναι στο ότι οι ανθρώπινες σχέσεις είναι δύσκολες από μόνες τους και στο ότι το πρώτο πράγμα που θα ακούσω από όποιον γνωρίσω όταν αναφερθούμε στη λέξη φιλία είναι "άστα και έχω καεί" ή κάτι παρόμοιο. Πως λοιπόν καταλήγουμε από κολλητές που συζητάμε τα πάντα να μην μιλάμε η μια στην άλλη και να θάβουμε η μια την άλλη σε γνωστούς και φίλους; Πως η πρώτη σκέψη μας πάει σε αυτές που μας πλήγωσαν ή μας πρόδωσαν αντί στην καλύτερη μας φίλη;

Η απάντηση είναι απλή. Τα άσχημα και η στεναχώρια μένουν. Χαράσσονται στην μνήμη και στην ψυχή μας και μας αφήνουν ουλές. Τα ευχάριστα γεγονότα είναι σχεδιασμένα για να τα ζούμε και να τα νιώθουμε έντονα την ώρα που συμβαίνουν. Μετά μας μένει η αίσθηση ότι περάσαμε καλά και ένα θολό συννεφάκι. Θυμήσου εκείνες τις διακοπές που πέρασες τέλεια . Τι θυμάσαι; Γαλάζια νερά,ποτά,βόλτες,φαγητά,χαμόγελα και την αίσθηση ότι ήταν όλα υπέροχα. Θυμήσου τώρα τις διακοπές που πέρασες χάλια. Ε άμα η αφήγηση σου δεν μοιάζει με ημερολόγιο φυλακισμένου να μου τρυπήσεις την μύτη. Πάει κάπως έτσι : μπήκαμε στο καράβι-δεν είχε πουθενά να κάτσουμε-με σκούντηξε μια γιαγιά-μετά με πάτησε με την βαλίτσα της-κάναμε 56 λεπτά παραπάνω να φτάσουμε με την ζέστη να χτυπάει κόκκινο-κόλαση σου λέω..κ.ο.κ  Το καταλαβαίνεις άμα συνεχίσω την περιγραφή θα μου πάρει μέρες να τελειώσω. Για αυτό θυμάσαι πιο εύκολα τα αρνητικά του άλλου και θα πεις πρώτα τα κακά χαρακτηριστικά ενός μέρους. Επίσης εμείς οι άνθρωποι είμαστε εγωιστικά πλάσματα. Σπάνια θα ακούσεις άνθρωπο να απαντάει "καλά" στην ερώτηση πως είσαι, ας είναι καλά ο άλλος.¨Όλοι θέλουμε να μιζεριάσουμε λιγάκι και να "εντυπωσιάσουμε"με την χειρότερη φίλη που-άκου να δεις τι μου έκανε να τρελαθείς- Θέλουμε να είμαστε το επίκεντρο της προσοχής και να μοιραστούμε τις οδυνηρές εμπειρίες μας με τον άνθρωπο που έχουμε απέναντι μας. Στο κάτω κάτω κάπως έτσι αρχίζουν οι νέες φιλίες. Λες στην εν δυνάμει κολλητή εκείνη την ιστορία που σε πλήγωσε η πρώην φίλη σου ,σου λέει και εκείνη και μόλις αποκτήσατε μια βάση για να πατήσετε πάνω και να συνεχίζετε αυτή τη σχέση. Η συνέχεια εδώ είναι να πείτε για τα γουρούνια τους πρώην που έχετε γνωρίσει και τότε να δεις ιστορίες τρόμου!Για να το ξεκαθαρίσω δεν θα αναφερθώ καθόλου στο γιατί μας πλήγωσε η κάθε κολλητή μας ή γιατί μας φέρθηκε έτσι αφού είχες κάνει τοοοοσα πολλά για αυτήν.Αυτά έγιναν και τελειώσαν, το θέμα είναι εσύ τι αποκόμισες από αυτό

Φτάσαμε και στο ψητό. 

Πώς γίνετε να έχουμε πληγωθεί παραπάνω από μια φορές; Δεν μάθαμε;Δεν βαρεθήκαμε να κλαίμε τα βράδια στο μαξιλάρι μας; Δεν βαρέθηκε ο κόσμος να ακούει τα παράπονα μας; Ε λοιπόν και όλα αυτά τα κάναμε και θα τα ξανακάνουμε μέχρι να κατασταλάξουμε. Έτσι είναι. Αρχίζεις από το σχολείο που γνωρίζεις άτομα και φίλους, Πας να σπουδάσεις και γνωρίζεις νέο κόσμο, πιάνεις δουλειά(λέμε τώρα) και να νέα άτομα και εκεί. Άμα δεν άφηνες πίσω σου τις φορές που πληγώθηκες και που προδόθηκες δεν θα γνώριζες ποτέ νέα άτομα και καινούργιες εμπειρίες,θα έμενες στην μια φίλη από το σχολείο και τους γονείς σου που σε αγαπάνε ότι και να κάνεις.Θα μου πεις που είναι το κακό σε αυτό; Πουθενά,αν δεν σε πειράζει που η φίλη σου μπορεί να αποφασίσει να φύγει στο εξωτερικό του χρόνου και οι γονείς κάποια στιγμή να αδυνατούν να σε στηρίξουν. Όπως και να το κάνουμε είμαστε κοινωνικά πλάσματα οι άνθρωποι,θέλουμε νέες εμπειρίες και νέα άτομα να γνωρίσουμε και να ασχοληθούμε. 

Να σου πω και για μένα που όταν ήμουν μικρή,πιο εύκολα έβρισκα θεραπεία για ανίατη ασθένεια παρά έκανα φίλους και όταν έκανα παραδινόμουν τόσο πολύ που με μια κακία έκλαιγα σαν μωρό.Χρειάστηκε να πάω πανεπιστήμιο, να γυρίσω πάλι Αθήνα, να περάσω από εύκολα και δύσκολα και να καταλήξω στα 5 άτομα που έχω την τιμή να τους λέω φίλους μου. Κάτι που άμα μου το έλεγες παλιά δεν θα σε πίστευα για πολλούς και διαφόρους λόγους.

Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι στο ότι εσύ που το διαβάζεις αυτό είσαι πολύ πιο δυνατή από ότι νομίζεις. Προχωράς σε δρόμους που ξέρεις πως το πιθανότερο είναι να σε οδηγήσουν σε πόνο. Αλλά υπάρχει και αυτή η μια πιθανότητα να γνωρίσεις αυτό τον άνθρωπο που θα σημαίνει για σένα τα πάντα. Αυτή η φίλη ή ο φίλος που είναι η οικογένεια σου όπου και να είστε όσο μακριά και να είστε.Για αυτό όσες φορές και να φας τα μούτρα σου σήκω και συνέχισε να ψάχνεις. Μην απογοητεύεσαι,κράτα τα λάθη και μετέτρεψε τα σε εμπειρίες. Οι φίλοι υπάρχουν. Αρκεί να ψάξεις για αυτούς.

Σημείωση:

Αυτό το άρθρο είναι αφιερωμένο στους φίλους πρώην και νυν που χωρίς αυτούς δεν θα ήμουν αυτή που είμαι σήμερα

Και παρεμπιπτόντως ναι,φιλία μεταξύ σε άντρα και γυναίκα υπάρχει, Αρκεί να ξέρεις τι θες.