Η Μυτιλήνη που αγάπησα «….. Πουθενά , σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου , ο Ήλιος και η Σελήνη δε συμβασιλεύουν τόσο αρμονικά , δε μοιράζονται τόσο ακριβοδίκαια την ισχύ τους όσο ε π άνω σ ‘ αυτό το κομμάτι γης π ου κά π οτε , π οιός ξέρει σε τι καιρούς α π ίθανους , π οιός Θεός , για να κάνει το κέφι του , έκοψε και φύσηξε μακριά , ίδιο π λατανόφυλλο καταμεσής του π ελάγους . Μιλώ για το νησί π ου αργότερα , όταν κατοικήθηκε , ονομάστηκε « Λέσβος », και π ου η θέση του , ό π ως τη βλέ π ουμε σημαδεμένη στους γεωγραφικούς χάρτες , δε μοιάζει να αντα π οκρίνεται και π ολύ στην π ραγματικότητα .» Έχεις νιώσει ποτέ ότι ο δρόμος που περπατάς, τα κτήρια που βλέπεις,οι άνθρωποι που συναντάς είναι δικά σου; Ότι το μέρος που βρίσκεσαι σου ανήκει και ανήκεις εσύ σε αυτό; Αυτό ένιωσα την πρώτη φορά που πάτησα το πόδι μου στην Μυτιλήνη(αρνούμαι να πω Λέσβο αλλά πρέπει να το κάνω). Αυτό νοιώθω ακόμα κ...